Przewodnik

Ścieżka przyrodniczo - dydaktyczna na Baranią - Górę

Położenie: Państwo: Polska
Region: Śląsk
Miejscowość: Wisła
➨ Zobacz także oferty z: Polska   -    Śląsk   -    Wisła

Opis:
Ścieżka przyrodniczo - leśna rozpoczyna się na parkingu przy strażnicy OSP w Czarnem, biegnie doliną Białej Wisełki wzdłuż niebieskiego szlaku, a kończy się na szczycie Baraniej Góry. W tym miejscu łączy się ze ścieżką przyrodniczą rozpoczynającą się na parkingu przy leśniczówce Leśnictwa Czarne, której trasa wiedzie doliną Czarnej Wisełki. Obie stanowią integralną całość, w związku z czym zachowano na nich ciągłość numeracji przystanków. przyjmując jako pierwszy przystanek początkowy ścieżki wzdłuż Czarnej Wisełki. Idąc więc na szczyt Baraniej Góry wzdłuż Białej Wisełki napotykamy malejącą numerację przystanków. Aby rozpocząć naszą wędrówkę musimy dojechać autobusem do końcowego przystanku w Czarnem, stąd w ciągu 5 minut dojdziemy do strażnicy. Żeby dojść na Baranią Górę czeka nas 3-4 godzinny marsz na trasie 7- kilometrowej. Różnica wzniesień wynosi ok. 650 m. Na szczycie rozciągają się przed nami szerokie możliwości wyboru dalszej drogi; powrót do Wisły doliną Czarnej Wisełki, dalsza wędrówka w stronę Szczyrku lub Węgierskiej Górki. Celem, jaki przyświecał nam przy tworzeniu tej ścieżki, było zapoznanie Państwa z pięknem Doliny Białej Wisełki, osobliwościami przyrody oraz budową geologiczną tego terenu. Organizatorzy starali się również pokazać wpływ człowieka, w tym i pracę leśnika, na wygląd i funkcjonowanie biocenoz leśnych.

Administracyjnie lasy na terenie miasta Wisły, jak i gminy Istebna, należą do Nadleśnictwa Wisła z siedzibą w Czarnem, tuż pod koroną zapory. Klimat tutejszy, tak jak i na terenie całej Polski jest klimatem umiarkowanym, ciepłym, przejściowym. Według R. Gumińskiego na terenie Śląska Cieszyńskiego można wyróżnić dwie dzielnice klimatyczne: podkarpacką i karpacką. Dzielnicę karpacką stanowi cały Beskid Śląski, a pasmo Baraniej Góry - Skrzycznego charakteryzuje się najsurowszymi warunkami klimatycznymi w obrębie tej strefy. Pokrywa śnieżna zalega od 110 do 160 dni. Średnia roczna temperatura wynosi na wysokości 430 m. n.p.m. 6,6 °C a na wysokości 750 m. n.p.m. 5 °C. Jest to teren o dużej ilości opadów, bo w granicach 970 - 1700 mm rocznie w partiach szczytowych. Okres wegetacyjny trwa około 180 dni.
Z dwóch stron szczytu Baraniej Góry wypływają źródła Białej i Czarnej Wisełki łączące się w wybudowanej w 1972 roku Zaporze w Czarnem. Potok wypływający z Jeziora Czernieńskiego nosi nazwę Wisełka. Dopiero po połączeniu z pierwszym większym, prawym dopływem (Malinką) przyjmuje nazwę Wisła. W Istebnej bierze swój początek Olza; dopływ drugiej wielkiej rzeki Polski - Odry, a także potok Czadeczka, którego wody poprzez Kisuczą, Wag i Dunaj wpływają do Morza Czarnego. W związku z powyższym musimy ten teren uznać za dział wód, geologicznie należący do Karpat Zewnętrznych, zwanych też Niszowymi. Podłoże w dużej mierze tworzą utwory karbonu. Zalegają na nich osadzone lub nasunięte osady młodsze, głównie z górnej kredy i dolnego trzeciorzędu. W dolinie Białej Wisełki natrafiamy na utwory godulskie i istebniańskie. Ponieważ gleba uzależniona jest zawsze od podłoża na którym powstała, w Beskidzie Śląskim utworzyły się gleby brunatne i bielicowe głównie szkieletowe i gruboziarniste należące do gleb początkowego stadium rozwojowego. Podążając na Baranią Górę Doliną Białej Wisełki zwróćmy uwagę na piętra roślinności, różnorodność gatunków oraz ich zmiany w obrębie biocenoz górskich. Regiel dolny sięga tu do ok. 1100 m. n.p.m., wyżej występuje regiel górny. Trasa na dużym odcinku biegnie wzdłuż potoku Białej Wisełki, który jest rezerwatem pstrąga. Charakteryzując teren należy wspomnieć o miejscowym ekotypie świerka pospolitego, tzw. świerka istebniańskiego. Ekotyp ten ma bardzo dobre cechy genetyczne, jest odporny na wahania warunków klimatycznych i daje dużą produkcję drewna, dochodzącą do 1300 m' z jednego hektara (w wieku 150 lat). Taki drzewostan jest na terenie Istebnej w Leśnictwie Bukowiec i można go oglądać po wcześniejszym uzgodnieniu w Nadleśnictwie. Całości obrazu biologicznego terenu dopełnia fauna. Nasze lasy zamieszkiwane są przez przedstawicieli takich gatunków jak: lis, wilk, niedźwiedź, a także liczne ptaki z coraz rzadziej występującym głuszcem.
Z płazów można tu zobaczyć: kumaka górskiego i nizinnego, ropuchę szarą, żabę zieloną, rzekotkę drzewną, traszki, salamandrę plamistą, a z gadów: jaszczurkę żyworodną, jaszczurkę zwinkę, jaszczurkę zieloną, padalca zwyczajnego, zaskrońca, żmiję zygzakowatą (wszystkie chronione). Z roślin runa występujących na tym terenie ochronie całkowitej podlegają : tojad mocny, tojad sudecki, podrzeń żebrowiec, wawrzynek wilczełyko, naparstnica purpurowa, omieg górski, widłak wroniec, widłak jałowcowaty i goździsty, ciemiężyca zielona, storczyk Fuchsa, a częściowej : kopytnik pospolity, marzanka wonna, goryczka troje5ciowa i krzew kruszyna pospolita.

Autor: Magda
Źródło: Magda
Data publikacji: 2011-07-26 10:30:00
Wyszukaj ofertę
 
Cena: - - - PLN
Trwa ładowanie...
Więcej opcji